Prowadzenie działalności inwestycyjno-remontowej w ROD wymaga od zarządu ogrodu określonej wiedzy i doświadczenia.
Nie zawsze jednak udaje się pozyskać członka zarządu z wyboru o przydatnych kwalifikacjach w tej dziedzinie. Koniecznością więc jest wspieranie zarządu pracą aktywu powoływanego do komisji problemowej w sprawie zadań inwestycyjno- remontowych.
Polityka inwestycyjno-remontowa musi być objęta planowaniem. Nie mogą to być działania doraźne, przypadkowe -chyba, że dotyczą one sytuacji awaryjnych, kiedy musimy skorzystać z procedur protokołu konieczności i zarząd podejmuje stosowną uchwałę.
Generalną zasadą jest, by zadania były ujęte w programie na kadencję. Wtedy każdego roku, kolejno w latach, kompleksowo i bez rozdrabniania zakresu robót, możemy realizować w danym roku wybrane zadanie, chyba że są to zadania wieloletnie wówczas realizujemy je etapami.
Zarząd ROD zanim przedstawi walnemu zebraniu członków wniosek i projekt uchwały do zatwierdzenia musi dokonać głębokiej analizy celowości, opłacalności i możliwości wykonawczych oraz zabezpieczenia finansowanego, popartego szczegółowymi kalkulacjami. Jeżeli nie zostaną spełnione warunki analizy to podejmując decyzję o realizacji zadania zaczną się kłopoty, które prowadzą często do niepotrzebnych kosztów na które nie można sobie pozwolić przy szczupłości środków finansowych.
Do najczęściej popełnianych błędów należą:
1. Nie do końca przemyślane zadanie, bez szczegółowego wyliczenie kosztów i rozpoznania rynku wykonawcy oraz własnych możliwości finansowych ogrodu. Podjęcie realizacji zadania nieprzygotowanego spowoduje perturbacje w trakcie jego realizacji.
2. Brak koncentracji i kompleksowości. Remontów nie robi się co roku, powinien więc być wykonany całościowo, zakończony i rozliczony. Przy zadaniach wieloletnich zasadą taką dotyczy każdego etapu.
3. Podejmowanie zbyt wielu zadań spowoduje, że faktycznie zrealizowane zostaną tylko niektóre. Powoduje tylko chaos i zbyteczną papirologię.
4. Niedoszacowanie kosztów lub zawężony zakres rzeczowy jest często przyczyną aneksowania umów, rozciągnięcia robót w czasie a często wzrost kosztów i straty
5. Niewłaściwy nadzór techniczny. W konsekwencji błędy w realizacji i wzrost kosztów
6. Nieczytelne rozliczanie zadania zakończonego i zwiększenia wartości majątku trwałego ogrodu
7. Największym jednak błędem jest nieznajomość przepisów związkowych i brak ich stosowania w praktyce w zakresie zgłaszanie zadań do planu Okręgu, wyboru wykonawcy, zawarcia poprawnej umowy na wykonanie robot, przyjmowanie „ambitnych” zadań na wyrost często bez pokrycia finansowego i bez partycypacji działkowców w kosztach zadania.
W dobie, gdy na odtwarzanie starzejącej się infrastruktury możemy liczyć w zasadzie wyłącznie na środki własne nie możemy pozwolić sobie na nieprzemyślane, często podejmowane jednoosobowo decyzje, co w ostatecznym rachunku generuje koszty, skargi i z czego sobie należy zdawać sprawą ze także i odpowiedzialność za niegospodarność.
Okręg PZD w Szczecinie
